Tegen schenen schoppen

Met ‘poten’ werd ik altijd snel gekozen. Niet omdat ik goed kon voetballen, maar omdat ik tegen schenen schopte.

Als stevig mannetje zonder balgevoel begreep ik al vroeg dat intimidatie en angst effectieve manieren waren om m’n gebrek aan talent te maskeren. Dus in plaats van de bal te raken, raakte ik de man. En op een trapveldje zonder scheids kon ik daar makkelijk mee wegkomen. 🥷

Er was alleen één probleem: ik was geen gewilde teamgenoot, maar liever dát dan dat men mij als tegenstander had. Mijn methodes op het veld bleken dan ook weinig duurzaam als het ging om het maken van vriendjes.

Het is makkelijker om iets kapot te maken dan iets te creëren. Gelukkig heb ik op tijd ingezien dat dat laatste op de lange termijn zoveel meer oplevert én meer voldoening geeft. Ik ben veranderd en het is volgens mij allemaal redelijk goed gekomen (de rol van trainer paste me sowieso beter 😏).

Maar als ik tegenwoordig naar talkshows kijk of naar de politiek, dan word ik nog vaak herinnerd aan dat mollige ventje zonder balgevoel…

…⚽️